Verbeelding uit het hoge noorden. Cactus is er stiekem weg van. Welkom in de wondere wereld van Hanne Hukkelberg, waar dieren spreken, lepels en glazen intense debatten voeren, sprookjesfiguren songs bevolken en fietswielen muziek maken. Een magisch universum waar een traditioneel jazzinstrumentarium speelse allianties aangaat met harp, mandoline, klokkenspel, dwarsfluit en een arsenaal ingenieuze huis- tuin- en keukengeluiden. Fragiel maar goed gefundeerd geluid dat je op een comfortabele trip stuurt door folky pop, elektronica en schemerige jazz om plots af te dwalen via bochtige paadjes en dissonante hobbelwegen. Een prima speelplek voor haar kinderlijk onschuldige stem, eentje met dezelfde heerlijke zweem als andere Scandinavische prinsessen Björk, Emiliana Torrini, Stina Nordenstam en Henriette Sennenvaldt. Live trekt ze op met een aantal knappe multi-instrumentalisten die ze weglokte bij Jaga Jazzist, Shining en Xploding Plastix. Hanne in wonderland!

Whip is Jason Merritt solo. Of beter een uitlaatklep voor minder bandgeschikt intiems van de frontman van het ondraaglijk mooie Timesbold. De groep uit Brooklyn leverde in 2004 'Eye Eye' af, een meesterwerkje onvoorstelbaar vol gevoel. In afwachting van het nieuwe 'Ill Seen Ill Sung' komt Whip met 'Blues For Losers' zelf met een derde langspeler. Waar Timesbold zijn songs laat steunen op een verrassende instrumentale backdrop kiest Whip voor een minimale bezetting. Ons hoor je alvast niet morren, want zelfs zonder begeleiding voelt Whips krakerige en doodoprechte stem als een met een leger doodsverachtende fundamentalisten gewapend blok beton. Ook zijn solowerk, live begeleid door Tony San Marco en Kenneth Cowan van Timesbold, stuurt Merritt langs donkere wegen vol liefde, weemoed en verlies. Geef u over en laat pakweg 'Kind Favor' ongegeneerd naar uw keel grijpen!