Neneh Cherry sloeg met 'Manchild' en '7 Seconds' (haar pakkend mooie duet met Youssou 'N Dour) haar tent op in een fris en groen stukje collectief geheugen. Onderweg flirtend met de meest uiteenlopende genres, van punk over warme soul en hiphop naar triphop, leende la Cherry haar medewerking en/of stem aan o.a. Massive Attack, The The, Portishead en REM. Voor Cirkus, haar nieuwste project, ging ze aan de slag met manlief en producer Burt Ford, verantwoordelijk voor het geluid van Massive Attack en Portishead, turntablist en beatleverancier Karmil en vocaal kanon Lolita Moon. Live wordt dit circus nog versterkt door Tricky-drummer John Tonks. Het nieuwe 'LayLow' laat broken soul horen die neigt naar dromerige sferen. Downtempo hiphopbeats met plukjes elektronica en een alchemische mix van drie ijzersterke stemmen. Ambitieus? Een understatement!

Humo over 'LayLow':
'Dat CirKus weleens doet denken aan Tricky, Massive Attack en Portishead is ze vergeven: Ford en Cherry waren destijds nauw betrokken bij het pionierswerk van die triphoppers. Belangrijker is dat CirKus allerminst gedateerd klinkt, en minstens even goed is als zijn grote voorgangers (en soms zelfs beter). 'Is What It Is What It Is What It Is', 'You're Such An', 'Time For The Whistle' en 'Born Again' zijn pakkend genoeg om hele volksmassa's te behagen, ondanks het rafelige, recht uit de underground gerukte klankbeeld. De nogal duistere werkjes 'Cutting Out A Career', 'Starved' en 'Fools' zijn bedwelmend, en 'Ruff Turf' is zelfs zo creepy dat wij al twee weken lang te bang zijn om 's nachts nog onder ons bed te kijken. Dat we 'Love Can' iets té Tricky vonden, bedekken we dan graag met de mantel der liefde. Sterk werk!'

De Morgen:
'De muziek van CirKus is een smeltkroes van folky akoestische gitaren, triphopbeats, scratchings en abstracte elektronica, gekruid met het sarcasme van Neneh Cherry. CirKus slaat op dit debuut een sierlijke brug tussen Tricky en Earthling. Of hoe underground best ook toegankelijk kan zijn. ****'